میلاد حضرت معصومه مبارک

ای  برتر از سپهر جلال  و  مقام  تو

خوشتر زخلد  ساحت  دار السلام  تو

ای  فاطمه   که  میوه   باغ   ولا یتی

شد  لوحه   عفاف   مزین    بنام    تو

ای  آفتاب  برج  طهارت که نور حق

تابان   بود   ز  گنبد   زرینه   فام  تو

ای جلوه گرستاره رحمت  ز  درگهت

در  اهتزاز   پرچم   عفت   به  بام  تو

خاک تو مهدعصمت وناموس کبریاست

پس واجب است  بر همه کس احترام تو

ما  تشنه ایم و خاک تو سرچشمه بقاست

ما  خسته ایم   و خسته نوازی  مرام  تو

دل می تپد ز شوق چو با اشک  اشتیاق

آید  در این  حریم  به  عرض  سلام  تو

پرورده عفافی و این شرم  و عفت است

مرهون  حُسن  تر بیت  باب  و  مام  تو

تا  درس   پا کد ا منی    آموزد  و  حیا

مریم شده است پر ده نشین  در خیام  تو

مرآت  جلوه  ملکوتی  و  معنوی  است

آئینه     مکا رم    و   حُسن   تما م    تو

ای  زهره  سپهر  عبادت  که  چون  پدر

در  بندگی  گذشت  همه صبح و شام  تو

تا  در حریم  پاک  تو  عرض ادب  کنند

خیل  فر شتگا ن   همه  در  ا لتز ام   تو

بر  زائر ان   قبر تو  ای   کعبه   مر ا د

ا فکند ه  سا یه  رحمت  و الطاف عام تو

بوی رضا (ع ) ز تربت پاک تومی رسد

کز  نکهت   رضا ست  معطر  مشام  تو

نو شید ه ام  ز جام ولا ی  تو جرعه ا ی

سرمستم  از محبت و سر خوش زجام تو

راه تو راه  طا عت و  تقو ا  بند گی ست

خو شد ل کسی  که گام نهد  جا ی گام تو

پیدا  بر  آسمان  کمال  و  فضیلت  است

قد ر  و جلا ل  و منز لت  و احتشا م تو

گشتم  چو جبهه سای حریمت  مرا عطا

هر دم  رسد  ز چشمه  فیض  مد ا م  تو

تا سا یه رضا  و تو بر فرق  کشورست

با شد  د و ا م  ملک ، ر هین د وا م  تو

بر  سر  نها د  تا ج   ثنا گستر ی  مر ا

سلطا ن  د ین   برا د ر  وا لا  مقا م  تو

بسم رب المهدی و الشهداء و الصدیقین

نیمه شعبان ، خجسته میلاد فخر عالم امکان مبارک باد

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی............چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین سخن ؛ تبر به دوش بت شکن............خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی

برای ما که خسته ایم نه ؛ ولی.................................برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام.....................دوباره صبح؛ ظهر ؛ نه غروب شد نیامدی

مهدی جان !

سئوالي ساده دارم از حضورت .... من آيا زنده ام وقت ظهورت .....  اگر که آمدي من رفته بودم .... اسير سال و ماه و هفته بودم ..... دعايم کن دوباره جان بگيرم ..... بيايم در رکاب تو بميرم

دنیا را آذین می بندیم اگر لحضه آمدنت را بدانیم ... 

سر راهت در انتظارم ..... برده هجرت صبر و قرارم ...... جز ظهورت اي گل زهرا ..... به خدا حاجتي ندارم

کجایى اى همیشه پیدا از پس ابرهاى غیبت؟

انتظار وصال

تا سایه سار ذلف تو شد سر پناه من

روشن شد از فروغ نگاهت پگاه من

رو سوی کعبه دارم اگر در نماز خود

محراب ابروی تو بود قبله گاه من

پست است هر چه قامت رعناست دربرم

افتاد چون به قامت سروت نگاه من

هفت آسمان اگر چه ندارم ستاره ای

در آسمان عشق توئی مهر و ماه من

عمرم به انتظار وصال تو گشته طی

رحمی کن از کرم تو به عمر تباه من

از دوریت نمانده مرا صبر و طاقتی

بنگر که هست سینه سوزان گواه من

نبود غمی به دنیی و عقبی مرا دگر

بخشی اگر ز روی عنایت گناه من

پیغام آیت از سر احساس ببر صبا
یکدم نظر کن به گدا ، پادشاه من

اگر که آمـــــدی من رفته بودم           اسیر سال و ماه و هفته بودم

دعایم کن دوباره جــــان بگیرم           بیایم در رکـــــــــــــاب تو بمیرم

اللهم عجل لولیک الفرج

 دعا برای فرزندار شدن

مرد می گوید :

«شانزده سال بود که ازدواج کرده بودم ، ولی صاحب فرزند نمی شدم . مراجعه به دکترهای متخصص و مصرف داروهای متنوع ، نتیجه ای نداد . پزشکان بر این عقیده بودند که من و همسرم سالم هستیم ، اما علت بچه دار نشدن ما را تشخیص نمی دادند.

خلاصه ، از همه جا نا امید شده و زندگی ما در سرازیری سقوط بود. روزی یکی از دوستان به من گفت : کمتر به دکتر مراجعه کن ! برو خدمت آقا امام زمان (عج) و از حضرت خواسته ات را طلب کن !

دل شکسته و امیدوار به مسجد جمکران مشرف شدم و بعد از خواندن نماز ، متوسل شدم. چند روزی نگذشت که حضرت واسطه فیض شده و خداوند هم یک فرزند پسر به من عنایت نمود که الحمدلله سالم است و حالش هم خوب هست.

کتاب کرامات حضرت مهدی، انتشارات مسجد مقدس جمکران

اللهم عجل لولیک الفرج

 بسم رب المهدی

چشم تو خورشید را بر نمی تابد ، پس بیهوده چشم در خورشید مدوز . سهم تو از خورشید آن است که در آیینه می بینی . اما روزگار آینه ها نیز سپری گشته است . آیینه های شکست گرفته و هزار تکه هر یک به قد خویش ، قدری نور می تابند و هر یک به قدر خویش ، پاره ای از خورشید را حکایت می کنند .

روزگاری بوده است که آینه ها پی در پی روز های سرد زمین را در تابش خورشید های مکرر غرقه می کردند ، اما چیزی نمی گذرد که آیینه ها یک یک شکست میگیرند و یاد خورشید در خورده های آیینه بر زمین می ماند ؛ چیزی نمی گذرد که در نبود آیینه ها خورشید فراموش می شود و روی در خفا می کند ؛ چیزی نمی گذرد که داستان آیینه و خورشید چندان آفسانه می نماید که در آمدن ناقه از سنگ ، و فرود آمدن روح در کالبد مرده ؛ چیزی نمی گذرد که لاجرم تنها راه ما به خورشید از این پاره های آیینه راست می شود .

می شود دست بالا کرد و پاره های آیینه را گرد آورد و در جای خویش نهاد ؛ شاید خورشید به تمامی جلوه گر شود .

 منــــاجــــات

ای آفریــــــــدگارغفــــور و ودود ما
ای بسته بر عنایــت تو تار و پود ما

ای نام تو سـر آمد و آغاز هر سخن
مضمون هر ترانه و شعر و سرود ما

ازگِل اگر چه آدمیان را سـرشته ای
یک نفـخه ای ز روح تو رمز وجود ما

دل های ما به یاد تو گیرد فقط قرار
تنها برای توست قیــــام و قعود ما

از ما پذیر عذر گـــــناهان بی شمار
وز لطـف کن قبول رکوع و سجود ما

بادا ســـــــــلام ما به پیام آوران تو
بادا به روح پاک حبیـــــــبت درود ما

تنـها تو را ستـــایش (آیت) بود سزا
تنها به دست توست فراز و فرود ما